Mustafa KAPLAN

Allah Şere Razı Değildir

Kıymetli okurlarım, hiç mümkün müdür ki kâinatın zerresinden kürresine kadar her şeyi büyük bir kudret ve hikmetle var eden Yüce Allahın bir işi başıboş, maksatsız veya hikmetsiz olsun? Bir sivrisineğin kanadındaki o küçücük titremede bile bir ölçü, bir denge ve bir murat gizlidir. Bizler çoğu zaman sadece küçüğe bakarız ama o küçüğün arkasındaki sonsuz iradeyi göremeyiz. Halbuki Hak katında hiçbir şey boşuna yaratılmamıştır. Varlık sahnesine çıkan her canlı ve her cansız, aslında İlahi bir maksadın yansımasıdır.

En küçük zerreden en büyük galaksiye kadar her şey, bir hikmetin ve ilahi bir himmetin eseri olarak hayat bulur. Görünen yüzüyle bir sebep, görünmeyen yüzüyle ise derin bir sır taşır. Her hadise, her olay ve her karşılaşma, görünen ve görünmeyen taraflarıyla Allahın bir tecellisi olarak ortaya çıkar. Bizler çoğu zaman olayların yalnızca dış yüzüne bakar, hükmümüzü aceleyle veririz. Oysa kaderin örgüsü, bizim dar bakış açımızın çok ötesindedir. Nice şer sandığımız işte gizli bir hayır, nice hayır sandığımız işte ise gizli bir imtihan vardır. Bunu ancak her şeyin iç yüzünü bilen Allah bilir. İnsan ise acizdir, sınırlıdır; hükmü eksik, bilgisi noksandır.

Bu hakikati İbrahim Hakkı Hazretleri ne güzel dile getirmiştir: Hak şerleri hayr eyler, sen sanma ki gayr eyler, arif anı seyr eyler, görelim Mevlam neyler, neylerse güzel eyler. İşte gerçek arif tavrı tam olarak budur. Hüküm vermekten önce tefekkür etmek, isyan etmek yerine sabırla seyretmek ve zannetmek yerine teslim olmaktır. Çünkü kader, acele eden aklın değil, teslim olan kalbin idrakine açılır.

Gelin bu hakikati bir kıssa ile taçlandıralım. Kör olduğu için herkesten ve her şeyden nefret eden bir kız vardı. Hayatı karanlıktı ve bu karanlık sadece gözlerinde değil, kalbindeydi de. Dünyaya küskündü. Fakat o karanlıkta elini hiç bırakmayan bir genç vardı. Genç her an kızın yanında olur, onu teselli eder ve hayata tutunması için çabalardı. Kız ise her fırsatta eğer bir gün gözlerim görürse seninle evlenmeyi çok isterim derdi. Bu söz gencin kalbinde büyük bir umut olurdu.

Bir gün bir mucize gerçekleşti ve bir bağışçı kıza bir çift göz verdi. Ameliyat başarılı geçti, kız artık görebiliyordu. Dünya renklenmiş, ışık yıllar sonra gözlerine dolmuştu. İlk kez güneşi, gökyüzünü ve nihayet sevdiği adamı gördü. Fakat o an yüzündeki tebessüm bir anda donup kaldı. Çünkü karşısındaki genç de kördü. Genç heyecanla sordu: Artık dünyayı görebiliyorsun, benimle evlenir misin? Kız hayal ettiği sureti bulamamıştı. Işığa kavuşmuştu ama gönlü daralmıştı. Başını eğerek hayır cevabını verdi. Genç hiçbir şey söylemedi, yavaşça arkasını döndü ve gitti. Günler sonra kıza bir mektup ulaştı. Mektupta sadece şu cümle yazılıydı: Sana verdiğim gözlerime iyi bak canım. O an kız gerçeği anladı. Gözlerini bağışlayan kişi, her gün elini tutan o gençti. Kız görmeye başlamıştı fakat hakikati görememişti. Genç ise görmüyordu ama hakikati bizzat yaşıyordu.

İşte hayat da tam olarak böyledir. Bizler çoğu zaman bir nimete kavuştuğumuzda, o nimetin hangi fedakarlıklarla bize ulaştığını çabuk unuturuz. Şer sandığımız kayıplar, bazen bir başkasının sessiz fedakarlığıdır. Hayır sandığımız kazançlar ise bazen kalbimizi kör eden bir imtihandır. Asıl körlük gözlerin değil, kalbin körlüğüdür. Belki de Allah o kızın gözlerini açarak kalbindeki körlüğü ortaya çıkarmak istemişti. Belki de o genç kaybettiği gözlerle ebedi bir kazanç elde etmişti. Biz olayın sadece bir anını görürüz, Allah ise bütün zamanları görür. Biz sadece sonucu isteriz, O ise hikmeti murat eder. Öyleyse şer sandığımızda duralım, hayır sandığımızda ise temkinli olalım. Ve bir arif edasıyla diyelim ki: Görelim Mevlam neyler, neylerse güzel eyler.

Anahtar Kelimeler: Allah şerlere razı mıdır, kaderin gizli hikmetleri nelerdir, asıl körlük nedir, Mustafa Kaplan yazıları, hayır ve şer nasıl ayırt edilir, sabır ve teslimiyet nedir, hayatın gizli sırları nelerdir, hikmetli köşe yazıları, kalbin gözü nasıl açılır,