Kimse görmedi.
Kimse inanmadı.
Kimse yazmadı.
Kimse fark etmedi.
Aslında, Y.A.Ş zede tasfiyeleri;
Oralı olunmayan,
Görülmeyen,
İnanılmayan,
Yazılmayan,
Fark edilmeyen, 'Balyoz' ların,
müşahhas habercileriydi.
Takvimler 11 aralık 1995 i gösteriyordu,
Y.A.Ş kurumunun kararları hızla birliklere bildirilmişti,
'Balyoz'un', tebliğ kılığında ilk darbesini o zaman tatmıştım,
Ve,
Bir zemheri ayında, habibi neccarın diyarı olan şehri terk etmiştik.
Darbenin ani ve kalleşçe etkisi öylesine tesirli idi ki,
Beni, İstanbula,
Hanımı babasına Samsuna,
Bir çocuğumu teyzesine Ankaraya,
Diğer çocuğumu dedesine Amasyaya., Dağıtıvermişti.
En güzel hasret şiirlerini ben en çok o zaman okudum,
Ayrılık filimlerine ben en çok o zaman ağladım,
Çocuklarımı ben en çok o zaman özledim.
Ailenin toparlanması zaman aldı.
Velakin;
zahirde görülen bu sıkıntılar içerisinde, bana, tarif edemediğim
bir lezzeti yaşatan Rabbime hep sonsuz hamd ettim.
Ancak bu zulmü, Haksızlığı, Adaletsizliği, Yargısızlığı hiç bir zaman
Affetmedim, unutmadım, unutamadım,
Bu günlerde, basına sızan ve büyük infiale neden olan 'Balyoz'
isimli, oyun, senaryo, darbe haberleri ekranlarda çarşaf çarşaf
sergilenmekte, tartışılmakta, manşetlerden düşmemektedir.
Maskelerin düşmekte olduğu Ergenekon ile başladı, balyozlarla
hız kazandı. Vatandaş hadiselerin arka planlarını aynel yakin gördü.
Allah dilerse neler olur'du...
Ben, son kez nizamiyeden ayrıldığımda,
ve son kez dönüp baktığımda,
ve son kez eğilip kapımın eşiğinde,
botlarımın bağını çözdüğümde.
O, beni duydu...
O, bizi duydu...
Kendisine havale edilenide...
Şimdi kapılar arkasında kirli hesap yapanların perişanlıklarını
ibretle ve sabırla izleyeceğiz.
Y.A.Ş tasfiyeleri bir şeylerin habercisiydi,
bunun en büyük delili yargısız oluşuydu,
Anlatamadık...
Bizim anlatmakta eksikliğimizi 'balyoz' bir güzel anlattı.
şuyuu vukuundan büyük oldu.
