Mehmet ERDİL
Bu Nasıl Şehir (Şiir)
Bu nasıl şehir İbrahim Can,
Yol kenarları çiçeksiz, kaldırımlar yayaya kapalı,
Upuzun saplı süpürgeler dönüyor tırpan gibi caddelerde,
Çöpçülerin ellerinde,
Uçuşuyor toz dağları.
Çizik yok ressamın fırçasından bir küçük sanat,
Beton duvarlar kaba ve mat.
İşe git, işten gel bir robot misali,
Sanki buz tutmuş,
Donuk bir hayat.
Yol boylarını gölgelemiyor akasya ağaçları.
Selamlamıyor kuşların cıvıltıları.
Günün ilk ışıklarında ayak seslerine karışan,
Kargalar kuşatmış her yanı,
Mütebessim simaların yerini somurtan çehreler alıyor,
Çıtlatılan çekirdekler yollara atılıyor,
Ve izmaritler savruluyor,
Tükürülüyor kaldırımlara edepsizce.
Daha ne haltlar işleniyor.
Terk edeceğim bu şehri İbrahim Can,
Kaçacağım adeta,
Arkama bakmadan.
Çekilmez artık bu şehir,
Düşüncelerim kevgir.
