Mustafa KAPLAN
Sen Ben
Sen, ben, o, bu ne böyle, egonuz yapmış tavan
Yok, bunların yararı, bunlar o denli yavan
Üstünlük takvadandır, ne olursan ol yine
Kur'an sana uy diyor, her zaman rükn-ü dine
Rabbin öyle buyurmuş, bize de uymak düşer
Ancak böyle düzelir, abat olur bu beşer
Herze saçan bir ağzı, dinleyip verme kulak
Sana rehber olamaz, ne avanak, ne salak
Eloğlu aya gitmiş, sen hala savaştasın
Abesle iştigalde, sen hala ilk baştasın.
Ayırıp birbirinden, artık sapla, samanı
Mantığı kullanmanın, gelmedi mi zamanı
Okuyun, hem okutun, cehaletten ne çıkar
Bizi düşmanlar değil, yıkarsa bu şey yıkar!
Bakın işte Japonya, değil mi göz önünde
Onların aklı varsa, yani yok mu seninde?
Ecnebisi bilimde, yarışırken başa baş
Bizde ki her arbede, ne göz kalır, ne de kaş!
Kaynağı İslam olan, ilim sizin malınız
Her nerede bulunsa, onu gidin alınız!
Çelebiler, Sinalar, Farabiler nisyanda
Nice böyle zatların ruhları hep isyanda
Kemiğini sızlattık, hepsinin mezarında
Biz didişip dururken, cehalet pazarında.
