Hep bir farklılık vardı aralarında..
Ya beceriksiz yada mükemmel.
Ya başarılı yada hep eksik.
Her zaman bir mücadele içinde kıyaslandınız.
Her zaman kendi sözleri doğruymuş gibi kabaran insanları suskunlukla izledi.
Oradaydı, başkalarından farklı değildi ama ait değildi.
Savaşmadı , bir kaç defa denese de onu duyacak ne kulak vardı, ne de anlayacak yürek .
Farkında değildi,
Bir toz taneciği gibi aralarından uçup gidecek...
Belki affeddip geri gelecek.
Hiçbirşey bir öncesi gibi değişmeyecek.
Bir farklılık vardı aralarında,
O ait olamadı..
Sessiz kaldı, konuşmadı..
Fırtınalar koptu belkide.
Aynı şeylere,
İkinci defa ağlayamadı.
Kabul etmediniz farklılığı..
Bir çoçuğu susturur gibi susturdunuz.
Birbirinizle uğraşıp, derin yaralar açtınız..
Oysaki şimdi yalnız kalandınız.
Hala kalbi kırık insanlar var aramızda.
Herşeyi içinde yaşayan suskunlar var.
Herşeyi bildiğiniz sandınız,
Her zaman farklılığınızdan sorun aradınız.
Herkese yabancılaştınız.
Herşeyi öğrenebilen insan, nasıl davranabileceğini öğrenemedi...
Belki çocukları da böyle büyüttünüz.
Bu yaşantınız gelecek nesile iz kaldı..
Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.