Bugünün Sarhoşluğu
“Çok da mağrur olma kim meyhâne-i ikbâlde / Biz hezâran mest-i mağrûrun humârın görmüşüz…” Nabi
Eski bir beyit… Ama eskimeyen bir hakikat.
İnsan değişiyor, çağ değişiyor, araçlar değişiyor; fakat nefsin zaafları neredeyse hiç değişmiyor. Dün saraylarda yaşanan sarhoşluk, bugün ekranların ışığında yaşanıyor. Dün padişahların, vezirlerin, ağaların kapıldığı ikbal sarhoşluğu; bugün makam sahiplerinde, fenomenlerde, güç ve görünürlük peşinde koşanlarda zuhur ediyor.
“Meyhâne-i ikbâl” dediğimiz yer artık dört duvar arasında değil. Bugün o meyhâne; sosyal medyada, makam odalarında, kürsülerde, ekranlarda kuruluyor. İnsanlar alkışla sarhoş oluyor, beğeniyle kendinden geçiyor, güçle kendini yenilmez zannediyor.
Oysa tarih başka bir şey söylüyor.
Her yükselişin bir inişi vardır. Her alkışın bir susuşu… Her sarhoşluğun bir ayılması…
Bugün kendini zirvede görenlerin çoğu, aslında düşüşün eşiğinde olduğunun farkında bile değil. Çünkü ikbal sarhoşluğu, insana en çok da körlük verir. Kişi artık ne kendini görür ne hakikati duyar. Etrafında dolaşanların samimiyetini ölçemez; dost ile menfaatliyi ayıramaz.
Ve sonra…
O kaçınılmaz sabah gelir.
Alkışlar kesilir. Kalabalıklar dağılır. Işıklar söner. Ekran kararır. Makam el değiştirir. Ve o vakit insan, baş başa kalır kendi hakikatiyle.
İşte o an, “humâr” başlar.
Yani sarhoşluğun bedeli… Yani geç fark edilen gerçek… Yani geç kalınmış pişmanlık…
Bizler bu çağda belki daha hızlı yükselişlere, daha ani düşüşlere şahit oluyoruz. Bir gecede “yıldız” olanların, bir sabah unutulmuş bir isim hâline geldiğini görüyoruz. Dün dokunulmaz sanılanların, bugün hatırlanmak bile istenmediğine defalarca şahit olduk.
Bu yüzden mesele sadece bir nasihat değil; bir hatırlatmadır:
Hiçbir zirve sonsuz değildir. Hiçbir güç mutlak değildir. Hiçbir alkış ebedî değildir.
Öyleyse insan, sarhoş olmamayı öğrenmelidir. Yükselirken de düşebileceğini unutmamalıdır. Alkışlanırken de susulacağını hesaba katmalıdır.
Çünkü asıl mesele yükselmek değil; yükselirken insan kalabilmektir.
Ve belki de en doğrusu şudur:
Meyhâne-i ikbâle uğrasa bile insan, orada sarhoş olmadan çıkabilmelidir.
Yazar: Mustafa Kaplan
Anahtar Kelimeler: Mustafa Kaplan, bugünün sarhoşluğu köşe yazısı, ikbal sarhoşluğu ne demek, sosyal medya alkış kültürü eleştirisi, güç ve makam geçiciliği üzerine yazı, nefsin zaafları ve insan davranışı, yükseliş ve düşüş hayat gerçeği, alkış ve görünürlük bağımlılığı