Fener
Fener alıp gündüzün
Dolaştım yeryüzünü
Adam diye yüzsüzün
Okuverdim özünü
Türlü şekle bürünmüş
Kuzu gibi görünmüş
Yılan gibi sürünmüş
Takip ettim izini
Hep adını andığım
Daha dosttur sandığım
İyi diye kandığım
Gördüm gerçek yüzünü
Hamilli her yalanın
Lafta dürüst olanın
Gizli, açık çalanın
Hırs bürümüş gözünü