İşte Geldik Gidiyoruz…
Kulağa okunan ilk ezan,
Ve sonunda bir salâ,
Vel hasıl budur,
Çok sevdiğimiz dünya.
Kamet, gelirken.
Salâ, dönerken.
Müezzinin dudaklarından,
Yanık yanık dökülürken,
Bütün saltanatlara elveda,
İki ritüel arasında,
Tükenmez denilen ömür,
Bir an kadar kısa.
Bu merasimde omuzlarda,
Gidersin kabristana,
Bedenin tahta üstündedir,
Boylu boyunca uzanmakta.
İndirirdiler naaşını,
Bak ayaklar altındadır,
Üzerine kürek kürek,
Kara toprak atılır.
Durun yapmayın atmayın,
Dönmez dilin diyemezsin,
Son kez açsalar yüzünü,
Bakmaz gözün göremezsin.
Deden doksanında senin için,
Ağlar bir kenarda inleye inleye,
Teselliye gelmez feryadı,
Ah kuzum diye diye.
Az olsa da, çok olsa da,
Değil mi ki sayılı günler.
Son bulur kabristanda,
Tek tek bütün ömürler.
Neye yaradı, haksızlıklar eyledin,
Yapmazdın tabi, ulu divanı bileydin,
Sormazlar mı şimdi sana,
Niye ki, öğrenmedin…
İşte geldik gidiyoruz,
Bir gün evvel bir gün sonra,
Aha mevta bu gibi,
Atıverecekler toprağa.