Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk'ün bir sözü vardır ''Ben sporcunun ve sanatçı'nın ahlaklısını sever ve takdir ederim.'' demiştir! Sanatçı Allah'ın yarattığı kullarının arasından bir nevi ödüllendirdiği kişilerdir. Bir insan sanatçı olabilmek için ne kadar çalışsa da olamaz. Sanatçı doğar eğer birde ehli hocaların eline düşüp geliştirilerek çalıştırırlırsa sanatının doruğuna yücelir gönüllerde yer eder taht kurar sanatında layık olduğu seviyeye erişir.
Kuralları ile kültürü ve kendisini yücelten topluluğa saygısını eksik etmeden etmesi ile olur. Onun iyi bir duruma gelmesine ve dillenmesine sanatseverlerin sevgisi ve saygısını kazandığını hiçbir zaman unutmamalıdır. Her geçen günlerinde sanata yaptıklarını ve izlerini bırakmalıdır. Malesef topluluğumuzda sanat kültürünün eksikliği yaşam kurallarına gerektiği gibi devam edememesi çoğunun geçen senelerin sonunda yaşamlarındaki şaşalı günlerinin halkın gönlünden gözlerinden yavaş, yavaş yok olması bilhassa yaşamına gerken düzeni göstermediğinden dolayı silinmesi aranmaması onun yıkılmasının en büyük unsurudur. Sanatçının iyi günlerinde çevresindeki keneler, dalkavuklar, istismar edenler içkiye kumara kötü alışkanlıklara eğitenler yavaş, yavaş yok olduğunun terkedilmiş bir duruma düşmesinin farkına varır fakat iş işten geçmiştir..Sokak köşelerinde aç perişan yalnız kalıp göçüp gitmesine vesile olur.
Sanatçı her şaşalı devrin yok olacağını silineceğini aklından çıkarmamalı bunu bilmelidir. Yaşantısına bu şartlara göre kurallayan sanatçılar yaşlandıklarında birikimleri ile kimseye muhtaç olmadan yaşamını sürdürmeye devam ederler. İşin en acı tarafı sanatçı bırıktıkları eserlerle izlerle yaşam garantisi bulabilmişmidir. Hangi sanatçıya yaşam garantisi verilmiştir gözlerde kulaklarda alkış seslerinden kalmışsa ne çare ödülü bumu olacaktır.
Nerede yaşam güvenleri? Sanatçıya verilen ödüller, plaketler kazanmış oldukları hakkı telifler doğru dürüst ödenmektemidir sanata duyarlılık laftan öteye gidememekte. Her meslek sahibinin bir derneği orada dinleneceği bir lokali varken malesef sanatçının bir lokali hala mesamın zenginliğinden bahsedildiği halde böyle bir yer yoktur. Sanatçı gözlere, gönüllere, Kulaklara hitap eder vazifesini hiç ihmal etmeyen zamanı gelir annesi ölür, eşi ölür acısı içerisindeyken çıkar sanatını icra eder sahnede gözleri güler fakat acısını belli etmez gözyaşlarını içerisine gönlüne akıtır gecesini sonlandırır! Nerede sanatçı koruma evleri nerede sanata gönül verenler inşallah Kaf Dağı arkası değildir.
Bazı arkadaşlar kazandıkları milyonlarını hibe edeceklerinin beyanlarını basında söylemektedirler gazete sayfalarında bu bayat reklamları kendilerini hatırlatmak için palavra söz olarak kalacağını unutmasınlar eğer sokakta perişan gezen sanatçılara yakınlaşıp sahip olurlarsa o zaman aldatmamış laf ebesi olmaktan kurtulurlar.!
Saygılarımla.