Şehidin Eşi
Haber aldı çöktü eşikte.
Evde iki çocuk biri beşikte.
Diller sus pus oldu,
Yüzler solgun.
Sadece tek cümle duyuldu,
Vatan sağ olsun!
Yüreğimi eline aldı sanki biri,
Parmağının beşi de iri,
Ben bakarken,
Sıkıverdi birden,
Bir acı yükseldi ta ciğerimden,
Acının çok acı olduğunu anladım,
Gözüm karardı sallandım,
Yığıldım yerde kaldım.
Gözlerim kupkuru,
İçime boşalıyor okyanuslar,
Etrafımda heyulalar,
Bana bakıyorlar,
Suskunlar konuşmuyorlar,
Uyumak ya da uyanmak istiyorum,
Bir dehlize girdim sanki çıkamıyorum,
Boğuluyorum.
Yıldızların yanarak döküldüğünü,
Dağların tutuşup yürüdüğünü,
Denizlerin nasıl da taştığını,
Bulutların kaynadığını,
Kıyametin koptuğunu,
Hayatın durduğunu,
Gördüm…!
Ve bir meleğin gelip de omzuma,
Başını koyduğunu,
Elimden tuttuğunu,
Kulağımın üstünde,
Serin serin soluduğunu,
Bin bir dilde tesellisini,
Duydum,
Tatlı bir uykuyla kollarında,
Uyudum.
Toparlandım birden,
Heyhat ki,
Ölüm soğuktu demirden,
Ankara’ya kar yağıyordu,
Derdime aldırmıyordu,
Kavrulan yüreğim,
Kâh üşüyüp kâh yanıyordu.
Bir otobüs tırmandı dikmenin yokuşuna,
Kasım’ın soğuk bir sabahında,
Vuslat için yola koyulduk.
Dünyadaki son randevuya.
Beş yıllık hatıra gözlerimin önünden geçti,
Daha dün başladı, bugün bitti!
Babam rüyasını görüp anlatmıştı bir gün,
Bir ev gördüm dedi harabe ve yıkıktı,
Kiremitleri kırıktı.
Merak ettim girdim ben o eve,
Şehidimiz seccadesini sermişti yere,
İdare lambasında gölgeler döndü dev’e,
Geldiler onu götürmeye,
Korkudan hemen uyandım,
Uçuk oldu bak dudağım,
Sonra uzun uzun baktın bana,
Gözünde inciden bir damla,
Geldi durdu yanağında,
Döküldü ağzından şu kelimeler,
Yazgı ne ise gelir başa.
Sonra hayır olsun dedi,
Dert etme, baba.
Yollar boyu gittik ağlayarak,
Torosları aşarak,
Hatıralar peş peşe geliyordu,
Gözlerimi kapadıkça,
Sadece asfalt sesi,
Kulağımda uğulduyordu.
Derken şehre akşamüstü vardık,
Burada da ağlayarak sabahladık,
Salâlar verildi müezzinin sesinden,
Uzun uzun ve yanık,
Bir ilkindi vakti idi,
Şehidi uğurladık.
İlacı yok derdimin bu nasıl sızıdır,
Ruhum bedenimde yok mudur var mıdır,
İki emanetimle yapayalnızdım artık,
Vatan bedel istedi aldı eşimi.
(Şehit eşi olan kardeşime ithaf olunur)