Facebook Twitter Linked-in Whatsapp

Okul deyinceher birimizin aklına hemen askerlik anıları gibi okul anıları gelir. Okul dendiğinde ailesinden sonra kendine en yakın bulduğu öğretmenlerini, anılarını,  arkadaşlarını hatırlamayan var mıdır bilmiyorum? Okul koridorlarının tozunu yutmayan, sımsıcak dostluklara vesile olan tahta sıralara oturmayan, yanan sobanın etrafına üşüşerek ısınmaya çalışmayan olabilir mi aranızda? 

Oysa biz okul öncesi doğal bir kurum olan ailemizde gördüğümüzü örf ve adet üzerine rol modelleri de örnek alarak çeşitli alışkanlıkların yanı sıra fiziksel, zihni ve duygusal olgunluk kazandık. Bu alışkanlıklar davranışlara tam dönüşmek üzereydi ki okul yaşımız geldi. Bir sabah anne veya babamız elimizden tuttu adının okul olduğunu söyledikleri bir sosyal kuruma getirdi. Okulla ilk karşılaşmamızla sonradan hayatımızın bir parçası olacak, daha doğrusu hayatımıza sihirli dokunuşta bulunacak ilk öğretmenimizle tanıştırıldık. Biraz ürkek biraz da korkarak olacakları beklemeye başladık.

İlk olarak okul açılışında vatanımıza,  bağımsızlığımızın sembolü olan bayrağımıza ve İstiklal Marşımıza,  şehitlerimize olan saygımızı yapılan törende yaşayarak öğrendik. İleri de bizi biz yapan toplumsal değerlerimizi inancımızın gereğini yaşamasını da öğrenecektik.

Daha sonraları öğretmenimizin bilgisine, bizim için sarf ettiği emeğine ve fedakârlığına olan saygımızın gereği onuhergün ayakta karşılamak mutluluğuna sahip olacaktık. 

 O güne kadar ya kardeşlerimizle ya mahalle arkadaşlarımızla oynamıştık ama şimdi sınıfta henüz tanışamadığımız aynı yaşta bir sürü çocukla birlikteydik. O an ilk kez karşılaştığımız bu çocuklarla birlikte paylaşacağımız bir sürü anımız olacağını onlarla çeşitli oyunlar oynayarak, çeşitli projelerde birlikte hareket ederek ekip çalışması ruhuna sahip olacağımızı henüz bilemiyorduk. İlk kez farklı ailelerden gelen bu çocuklarla sevgiyi, dostluğu, paylaşmayı, karşılıklı saygıyı, birbirine tahammül etmeyi, sabırlı olmayı öğrendik. 

Sınıf içinde tutum ve davranışımıza sınır getirerek disiplini, toplum içerisinde kurallı davranmayı öğrenirken, disiplinin yanı sıra sorumluluk almayı alınan sorumluluğu eksiksiz yerine getirebilmenin gayretini yaşayarak öğrenecektik.

Öğretmenimizin bilgi dağarcığından akan bilgileri merakla beklerken dinlemeyi, kafamıza takılanları, kabullenemediklerimizi de neden ve niçinleriile sıralayarak hem dinlemeyi dinlediklerimizi de sorgulamayı öğrenecektik. Aynı zamanda sınıfta söz alarak toplum içerisinde konuşma becerimizi ve cesaret etme duygumuzu artıracaktık.

Aldığımız notu hak etmediğimizi düşünüyorsak yapacağımız itirazla ilk kez sonuna kadar hak arama teşebbüsünde bulunacaktık.

Ailemizde gördüğümüz eğitimin okulla devam ettirildiğini hatta pekiştirildiğini varsa yanlışlarının okul-aile-öğretmen işbirliği ile telafisine çalışıldığını görecektik.

Kendimizden üstün olanları kabul ederek kendimizden daha alt seviyede olanları olduğu gibi kabul ederek hor görmemek gerektiğini öğrenecektik.

Yardıma muhtaç olanları, yaşlıları, düşkünleri, kimsesiz çocukları gözetmeyi kollamayı bu konuda sosyal sorumluluk projelerinde yer almayı gönülden isteyecektik.

Doğaya, tarihe, ağaca, ormana, hayvanlara sahip çıkmanın eğitiminde ön sıralarda yer alacaktık. 

Bilgili olmanın, teknolojiyi ülkemize kazandırmanın, ülkemizin marka değeri ürünlerinin sayısını artırmanın yollarını araştırırken aynı zamanda dürüst ilkeli, çalışkan ve meslek ahlakı taşımanın gerekliliğini deruhumuzda  hissedecektik.

En önemlisi para, mal, mülk, mevkiden çok daha önemli olanın dürüstlük, ilkeli davranma ve hangi meslekte olursak olalım meslek ahlakına sahip olarak çalışmanın daha erdemli olacağını öğrenecektik. 

Ve biz sonuç olarak göğsümüzü gere gere bu öğrendiklerimizden sonra BU ÜLKENİN KALKINMASI, MUASIR MEDENİYETLER SEVİYESİNE ÇIKABİLMESİ; SAĞLAM KAREKTERLİ, SORUMLULUK SAHİBİ, ERDEMLİ, İRADESİNİ HİÇ BİR GÜCE KÖRÜKÖRÜNE TESLİM ETMEYEN, ARAŞTIRAN, GELİŞTİREN, SORGULAYANDÜRÜST NESİLLERİN OMUZLARI ÜZERİNDE ANCAK VE ANCAK OLABİLECEĞİNE kesin kanaat getirecektik. 

Yeni eğitim ve öğretim yılınız kutlu olsun sevgili öğrenciler ve saygıdeğer öğretmenlerim..

— KÖŞE YAZISI SONU —